Nurlan MƏMMƏDZADƏ - KİTAB ÖMRÜ

      Share

      Yaşlı bukinist adəti üzrə köhnə dükanın taxta qapısını açıb içəri daxil oldu. Otağı bürüyən kitab qoxusunu ciyərlərinə çəkərkən üzündə qeyri-ixtiyari təbəssüm canlandı. Avtobusda gələrkən gördüyü, gözünü telefondan ayırmayanları qəsd edərək: “Sonra da inkişafdan danışırlar”, - deyə öz-özünə deyinə-deyinə işığı yandırdı...

      Artıq 40 il idi ki, bu işlə məşğuldu. Ömrünün yarıdan çoxu kitabların arasında keçmişdi. Köhnə kitabları alıb-satmaqla yanaşı, həddən artıq nimdaş olanları, cildi dağılan, vərəqi qopanları da bərpa edib yenidən həyata qaytarırdı. Rəngi-ruhu saralmış o qədər kitab görmüşdü ki... İnsanlar oxumağa biganələşdikcə köhnə kitabları əldən çıxarmaq üçün gətirib dəyər-dəyməzinə ona verirdilər. Dəfələrlə pulsuz verənlər də olmuşdu. Bu kitablar arasında ən acınacaqlı taleyi olanlarsa zibil qablarının yanına, yol kənarına atılmış zavallılardı. Eynilə yetim evlərinə verilən körpələrə, yaxud da qocalar evinə tərk edilmiş yaşlılara bənzəyirdilər. Ona görə də ən çox belə kitablara qayğı göstərir, nəvazişini onlardan əsirgəmirdi. Özünü kitabların arasında daha xoşbəxt hiss edirdi, sanki bir ailə idilər.

      Məqalənin davamını İrfan Jurnalına abunə olaraq oxuya bilərsiniz... 

      • Hits: 199 clicks

      Tecox component by www.teglo.info